یادداشت و تفسیر
ویژه‌ها
حوادث
گزارش

دشمنان دین، تمامی امکانات و توان خود را به کار گرفته‌اند تا از طریق نفوذ، بنیان‌هاي فکري و اعتقادي جامعه را تخریب کنند و بذر یأس و خودکم‌بینی را دربین ملت‌هاي مسلمان شکوفا سازند و فرهنگ تهی و پوچ خود را به عنوان الگوي فرهنگ برتر، به جوامع تحمیل نمایند.

کد خبر: ۱۹۶۱۰
تاریخ انتشار: یکشنبه ۳۱ مرداد ۱۳۹۵ ساعت ۰۵:۴۱

جنگ نرم که حاصل آن نفوذ فکری، فرهنگی و سیاسی دشمن است، عبارت است از: هر گونه اقدام غیر خشونت‌‌آمیز که ارزش‌ها و هنجارهای جامعه‌ی هدف را مورد هجوم قرار می‌دهد و سرانجام به تغییر در الگوهای رفتاری موجود و خلق الگوهای جدید می‌انجامد، که با الگوهای رفتاری مورد نظر نظام حاکم تعارض دارد. استکبار جهانی و سردمداران کفر و شرك در صدد هستند تا با به دست گرفتن تحولات سیاسی، اقتصادي، فرهنگی و اجتماعی کشورها بر سراسر جهان سیطره‌ی کامل یابند و همه‌ی عالم را مسخّر اراده‌ی خود سازند! لکن به خوبی دریافته‌اند که بزرگ‌ترین مانع براي رسیدن به این هدف، اسلام است. لذا تمامی امکانات و توان خود را به کار گرفته‌اند تا از طریق نفوذ در فرهنگ غنی اسلامی و تغییر در باورها، رفتارها و ارزش‌ها، بنیان‌هاي فکري و اعتقادي مسلمانان را تخریب کنند و بذر یأس و خودکم‌بینی را دربین ملت‌هاي مسلمان شکوفا سازند و فرهنگ تهی و پوچ خود را به عنوان الگوي فرهنگ برتر، به جوامع تحمیل نمایند. به این ترتیب، درصدد برآمده‌اند تا مهم‌ترین مانع در برابر اهداف پلید خود یعنی آموزه‌هاي اسلامی را دچار استحاله کنند تا به راحتی بتوانند جوامع را به استثمار خود درآورند و بر کل جهان استیلا یابند. 

شیوه ها و ابزارهای نفوذ

(الف)- صنایع و فراورده‌های فرهنگی: مانند؛ اسباب‌بازی‌ها، عروسک‌ها و... (ب)- رسانه‌های حقیقی: مانند؛ روزنامه و تلویزیون. (ج)- فضای مجازی یا فناوری نوین ارتباطی: مانند؛ اینترنت و موبایل.

روش‌هایی که غرب در مسئله نفوذ علیه ایران استفاده کرده است، عبارتند از: تأثیرگذاری بر نخبگان و نهادهای مختلف، بخصوص نهاد آموزش و پرورش؛ تأثیرگذاری بر دانشجویان؛ برجسته‌سازی کاستی‌های اجتماعی و اقتصادی؛ ایجاد انشقاق مذهبی؛ برجسته‌سازی فعالیت‌های گروه‌های مخالف و معاند نظام اسلامی؛ حمایت از مخالفان نظام؛ ترویج هنجار شکنی‌های اجتماعی از طریق رسانه‌های خود، مانند عادی‌سازی روابط دختر و پسر پیش از ازدواج؛ ترغیب فرار مغزها و مرتبط ساختن این امر به نارضایتی‌های سیاسی و نیز تلاش برای شکل‌گیری اجماع جهانی علیه ایران اسلامی.

زمينه‌هاي ایجاد نفوذ دشمن توسط خواص بي‌بصيرت با استعانت از خطبه‌های حضرت علی(ع)

گروه ديگري كه با عملكرد و انحرافات خود به تحقق اهداف فتنه‌گران و حاميان نفوذ در جامعه كمك مي‌كنند، خواص بي‌بصيرت هستند. بررسي خطبه‌ها و فرمايشات اميرالمؤمنين علی(ع) نشان مي‌دهد، اين گروه كه در سطح و دركي بالاتر از مردم عادي قرار داشتند و از نفوذ و تأثيرگذاري گسترده بر جامعه و امكان هدايت افكار عمومي برخوردار بودند، به علت شرايط و ويژگي‌هاي خاصي كه داشتند، از دو طريق منحصر به فرد؛ انحراف در مسير صحيح دين‌داري و ايجاد شبهه و بدعت در دين، به پيشبرد نفوذ دشمن و اهداف آنها درجامعه كمك مي‌كردند.

ریشه‌یابی علل وقوع حوادث تلخ در جامعه از دیدگاه امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام

مولاى متقیان على علیه‌السلام با دغدغه و حساسیت بسیار در این زمینه، به ریشه‌یابى این حوادث در جوامع اسلامى پرداخته است و مى فرمایند: «همانا آغاز پدید آمدن فتنه‌ها، هواپرستى و بدعت‌گذارى در احکام آسمانى است. نوآورى‌هایى که قرآن با آن مخالف است؛ و گروهى بر گروه دیگر سلطه و ولایت یابند که بر خلاف دین خداست.» آن‌گاه به تشریح اثرات زیان‌بار این وقایع تلخ در جوامع پرداخته، مى‌فرمایند: «فتنه‌ها با تلخى خواسته‌ها وارد مى‌شود، و خون‌هاى تازه را مى‌دوشد؛ نشانه هاى دین را خراب و یقین را از بین مى‌برد. فتنه‌هایى که افراد زیرک از آن بگریزند و افراد پلید در تدبیر آن بکوشند. آن فتنه‌ها پر رعد و برق و پرزحمت است. در آن، پیوندهاى خویشاوندى قطع شده و از اسلام جدا مى‌گردند. فتنه‌ها چنان ویرانگرند که تندرست‌ها بیمار، و مسکن گزیدگان کوچ مى‌کنند. در آن میان، کشته‌اى است که خونش به رایگان ریخته، و افراد ترسویى که طالب امان‌اند. با سوگندها آنان را فریب مى‌دهند، و با تظاهر به ایمان، آنها را گمراه مى‌کنند.»

پراکنده شدن شبهات مهم‌ترین زمینه ایجاد نفوذ در جامعه

پیشواى مؤمنان در سخنانى دیگر، نخستین و مهم‌ترین زمینه ایجاد نفوذ را ایجاد و پراکنده شدن شبهات در جامعه دانسته است که سبب آمیخته شدن حق با باطل و پوشیده ماندن حقیقت مى‌گردد و در این باره فرموده‌اند: «شبهه را براى این شبهه نامیدند که به حق شباهت دارد؛ اما نور هدایت‌کننده دوستان خدا در شبهات، یقین است و راهنماى آنان، مسیر هدایت الهى است؛ اما دشمنان خدا، دعوت کننده‌شان در شبهات، گمراهى است، و راهنماى آنان کورى است. فتنه‌ها نیز آن گاه که روى آورند، با حق شباهت دارند، و چون پشت کنند، حقیقت چنان که هست، نشان داده مى‌شود. پس اگر باطل با حق مخلوط نمى شد، بر طالبان حق پوشیده نمى‌ماند، و اگر حق از باطل جدا و خالص مى‌گشت، زبان دشمنان قطع مى‌گردید، اما قسمتى از حق و قسمتى از باطل را مى‌گیرند و به هم مى‌آمیزند. آنجاست که شیطان بر دوستان خود چیره مى‌گردد و تنها آنان که مشمول لطف و رحمت پروردگارند، نجات خواهند یافت.»

اقسام شبهه از دیدگاه امام علی علیه‌السلام

آن حضرت در سخنان حکمت آمیزشان، به تشریح اقسام شبهه مى‌پردازند و عاقبت همه کسانى را که به گونه‌اى از هر یک از این شبهات پیروى کنند، گمراهى و تباهى مى‌دانند و سرانجام براى رهایى از دام چنین شبهاتى، به داشتن تقوا و خویشتن‌دارى، به عنوان تنها راه نجات، توصیه مى‌کنند و مى فرمایند: «شک چهار بخش دارد: جدال در گفتار؛ ترسیدن؛ دودل بودن؛ و تسلیم حوادث روزگار شدن. پس آن کس که جدال و نزاع در پذیرفتن حق را عادت خود قرار داد، شب تارش به صبح نمى‌رسد و از تاریکى شبهات بیرون نخواهد آمد، و آن کس که از هر چیزى ترسید، همواره در حال عقب نشینى است، و آن کس که در تردید و دودلى باشد، زیر پاى شیطان کوبیده خواهد شد، و آن کس که تسلیم حوادث گردد و به تباهى دنیا و آخرت گردن نهد، هر دو جهان را از کف خواهد داد. اما کسى که عبرت‌ها براى او آشکار شود، و از عذاب آن پند گیرد، تقوا و خویشتن‌دارى، او را از سقوط در شبهات نگه مى‌دارد.»

بصیرت؛ تنها راه گرفتارنشدن در دام فتنه‌ها

مولای متقیان حضرت علی علیه‌السلام، سپس با تعبیرى حکیمانه، از آغاز پیدایش فتنه‌ها به «دوران نوزادى فتنه» تعبیر مى‌کنند و همگان را به بصیرت، آگاهى و شناخت فتنه‌ها و گرفتار نشدن در دام آنها از همان ابتداى ظهور فرا مى‌خواند؛ چراکه در غیر این صورت، زیبایى‌ها و رنگ و لعاب‌هایى که فتنه‌جویان براى حق نشان دادن باطل خویش از آن بهره مى‌جویند، آنان را فریفته و ناخواسته از آنها پرچم‌ها و علم‌هاى فتنه خواهند ساخت؛ فتنه‌هایى که به تعبیر امیرالمؤمنین علیه‌السلام آن قدر مخرب و پرقدرت‌اند که چونان نشانى که بر سنگ‌هاى سخت حک شود، آثار زیان‌بار آن تا مدت‌ها از دامان جامعه پاک نخواهد شد. از این رو، آن حضرت براى دور شدن امت از چنین خطراتى، ضمن یادآور کردن حضور همیشگى در برابر دیدگان خدا، پرهیز از لقمه‌هاى حرام، به عنوان راهکارهاى خروج از دام شیطان را هشدار مى‌دهند.

در نهایت، در کلامى کوتاه و حکمت‌آمیز درباره روش برخورد با فتنه‌ها، چنین مى‌فرمایند: «در فتنه‌ها، چونان شتر دو ساله باش؛ نه پشتى دارد که سوارى دهد و نه پستانى تا او را بدوشند.»

انتهای پیام/

نویسنده: رضا آذری


مطالب مرتبط:
برای دریافت جدیدترین بسته اخبار روز اینجا کلیک کنید   
نام:
ایمیل:
* نظر شمـا: