یادداشت و تفسیر
ویژه‌ها
حوادث
گزارش

لرستان پادگان مشق دگر دیاران شده که سربازانک آنان را با اغوش باز می‌پذیرد، می پروراند، مشق می‌دهد و ازآن‌ها ژنرال‌هایی می‌سازد که در پایان این دایه رنجور خود را بی هیچ محبتی ترک می‌کنند.

کد خبر: ۲۱۶۸۱
تاریخ انتشار: شنبه ۲۵ آذر ۱۳۹۶ ساعت ۰۷:۵۸

به گزارش لرسو؛ اغلب کسب و کارهای موجود در دنیای کنون بر مدار پذیرفته شده همیشگی می چرخد و آن این است که هر سازمان متشکل از ساختار، فرایندها، فرهنگ، سخت افزار، نرم افزار، فکر افزار و ارتباطات درون و برون سازمانیش در قالب واحدهای سازمانی در محیطی بزرگتر در رقابت، کنش و برهم کنش با ذینفعان سازمانیش است.

نخبه کشی در لرستان

ما قوانین دریاهای سرخ مبتنی بر رقابت کشنده برای بقا در اکولوژی موجود را پذیرفته ایم، پذیرفته ایم که دائما در حال جدل برای کسب سهم و رشد بیستر و بهره وری بالاتر باشیم، سازمان‌های چابک و پیشرو با راهبران هوشمند در حال بلعیدن سازمان‌های، تنبل، کند ذهن مکانیکی با راهبران نادان هستند.

به اصطلاح سازمان‌های دارای نوآوری ارزش دائما در اقیانوس آبی خود در حال ارزش افزینی برای ذینفعانشان هستند، استان لرستان سازمان کهن پرقدمت، سرزمین کاسی‌ها با مفرغ‌هایش، سرزمین شیرمردانی که هرگز اجازه ظهور و قدرت نمایی اجانب را به خود نداده، حالا پادگان مشق دگر دیاران شده که سربازانک انان را با اغوش باز می پذیرد، می پروراند، مشق می‌دهد و از انها ژنرال‌هایی می سازد که در پایان این دایه رنجور خود را بی هیچ محبتی ترک می‌کنند و در سالیان آتی نیز مهد پرورش فرزند آن نافرزندان ناخلف خواهد بود.

باید بر لرستان بی کس، لرستان مظلوم، لرستان ستمدیده گریست، باید خون گریه کرد از این همه بی زبانی و حقارت، حقارتی که محصول ولنگاری و بی دانشی برخی از وکلایش است که در خواب زمستانی چهارساله اشان هستند، وکلایی که قبل از راهی شدن به پایتخت دست همه پیر زنان ده ما را می‌بوسند و در ایام انتخابات دکمه یقه اشان بند کفششان است و در حال تعظیم و بعد از آن هیچ خدایی را بنده نیستند و لرستان را سه طلاقه می‌کنند تا پایان خواب چهار ساله زمستان‌یشان که دگر باره سر بر آورده و همه را؛ از گهواره تا لب گوران به اسم و کنیه و نشانی چه خوب می شناسند و چه مهربان و خوش‌رو می نمایند و چه قول‌ها که نمی‌دهند.

بلی لرستان من وکیل ندارد که نخبه هایش آواره دگر بلاد شده اند و در گوشه گمنامی می میرند، و یا در خانه خود پادوی سربازکان نا نجیب دگر بلادها می شوند.

مدیر فرودگاهش همدانی، مدیر راه و شهرسازیش شهرکردی و مدیر گردشگریش ساختمان ساز یاسوجی است و...

اینجاست که عیار و کلای ما مشخص می گردد.

و چه بد است که در خانه خود حق تعین کرسی های خود را نداشته باشی!!!

انتهای پیام/


 

منبع خبر: سفیر افلاک

مطالب مرتبط:
برای دریافت جدیدترین بسته اخبار روز اینجا کلیک کنید   
نام:
ایمیل:
* نظر شمـا: