تلکس پایگاه خبری لرسو:بی توجهی به مرغوب ترین گندم تولیدی کشور / گندم "سرخه" طلای از دست رفته الیگودرز
دوشنبه ۴ دی ۱۳۹۶ ساعت ۰۷:۳۳     کد خبر : ۲۱۷۰۵

الیگودرز در گذشته بعنوان یکی از تولید کننده گندم سرخه فعالیت داشته ولی امروز بسیاری از نانوایان شهرستان استفاده از گندم های وارداتی را افتخاری بزرگ برای کسب وکار خود می دانند.


 به گزارش پایگاه خبری لرسو

به گزارش لرسو؛ آن زمان که دنیا در آتش خانمان سوز جنگ جهانی دوم می سوخت و ایران بی طرف و مستقل، ناخواسته در گیر این جنگ شده بود، گویی همین دیروز بود، الیگودرز پر آوازه به جهت داشتن مزارع آباد و بی حد و حصر، کشتزار های وسیع و سرسبز، زمین های بکر و حاصلخیز، تاکستان رنگارنگ و خرمنی از نور،  باغات بهشتی و پر محصول و نیز فراوانی غلات و فرآورده های زراعی، دامی و نباتی،  اوکراین ایران لقب گرفته بود.

گندم سرخه مرغوبترین، مغذی ترین و خوش عطر ترین گندم تولیدی کشور بود که به وفور در این منطقه کشت می شد و شهرت جهانی داشت، آرد تولید شده این گندم لذیذترین و ذائقه پسندترین نان سالم و گوارا  را تقدیم هموطنان عزیزمان در جای جای میهن اسلامی می کرد.

از این رو خواستاران بی شمارش هر روز برای تهیه و خرید گندم سرخه یا آرد تولیدی آن از اقصی نقاط کشور به این دیار بهشتی سفر می کردند.

 

ساخت سیلوی بلند و زیبای چند صد تنی توسط مهندسین آلمانی در آن زمان، که همچون یک اثر تاریخی در قلب شهر الیگودرز واقع در چهار راه شهرداری، امروز همچنان پا برجاست ، فریاد گر  غرور و سربلندی منطقه، آبادانی، سرسبزی و وفور نعمت در آن سالهاست.

بزرگترین و معتبرترین کارخانجات تولید مواد غذایی  و بیسکویت سازی مانند بیسکویت ویتانا، بیسکویت گرجی، مینو ، آرد مورد نیاز خود را انحصارا" از کارخانجات آرد طلایی و ممتاز الیگودرز( کارخانه آرد زنده یاد حاج ذبیح ا....قاضی) تهیه و خریداری می کردند.

امروز تمامی نانوایان شهر بر این عقیده اند که یکی از دلائل عمده  خرابی نان ، استفاده از آرد نا مرغوب و بی کیفیت منطقه است و به همین دلیل بیشتر نانوایی ها به ویژه سنگک پزها به منظور بهبود کیفیت نان تولیدی ، آرد مصرفی خود را از شهرهای اصفهان ، تهران، کرج،و...تهیه می کنند.

 

گفتنی است که در آن روزگاران مردان و زنان سخت کوش و شریف مردمان فداکار این دیار با نبود امکانات و عدم بهره گیری از وسایل مدرن و ماشین آلات پیشرفته امروزی، با چه رنج و مشقتی به همان روش ابتدایی و سنتی و تنها به کمک دستان پاک و پینه بسته خود، با عشق به فردا ، کسب روزی حلال و سربلندی مردم و زادگاه عزیزشان ، شکر و سپاس نعمت های بیکران آن یگانه آفریدگار همه موهبت ها و زیبایی ها را بجای می آوردند و خوشه های سرخ و زرین  گندم سرخه (طلای از دست رفته الیگودرز ) را با دنیایی از مهر و نوع دوستی در دل خاک کشت و پرورش می دادند و باپیوند زدن به شیره جان خود، سخاوتمندانه پیشکش  و ارزانی سلامت و نشاط همه انسانها ، افتخار شهر و دیار و رونق و برکت همه زندگی های خوب و باصفا می کردند.

دریغ و درد که امروز از آن همه شکوه ، نعمت و فراوانی خبری نیست و الیگودرز خود وارد کننده تمام یا بخش اعظمی از محصولات و فرآورده های دامی، زراعی و نباتی و حتی صیفی جات و سبزی خوردن از شهرهای اطراف هستیم و تنها مصرف کننده ایم.

چرا که هرگز وارثان خوب، امانتدار و قدر شناسی برای آن همه گنج های ذی قیمت الهی و آسمانی ، یادگارهای ارزشمند و طلایی نیاکان و گذشتگانمان نبوده ایم. اگر نیم نگاهی دلسوزانه امروز به قامت استوار و سر افراز اما خسته و نا زیبای شهرمان بیندازیم.

برهوتی تلخ و غم انگیز از برج های ناموزون و بلند مرتبه های لجام گسیخته و بی نظم ،غوغای کاذب و دروغین گام نهادن در مسیر  توسعه، ترقی، تمدن و تکنولوژی و زندگی های شلوغ و بی روح و رنگارنگ ماشینی که حاصل سیاست های غلط و بی کفایتی بسیاری از نامدیران، سیل ویرانگر حاشیه نشینی، مهاجرت و تخلیه روستاها، هیاهوی پول و ثروت و نیز منفعت طلبی و زیاده خواهی ما آدمهاست، اشک حسرت و افسوس را بر گونه هایمان می نشاند.

 چرا امروز افتخار نانوایان شهرمان بر این قرار گرفته که با نصب تابلویی در پشت شیشه نانوایی ها ، به مشتریان خود اطمینان بدهند که آرد مصرفی نانوایی آرد زرین کرج _تهران یا وارداتی  است و مدیران شهری بی تفاوت از کنار آن عبور می کنند کجا بودیم و امروز به کجا رسیدیم.

امروز سرخی زندگی بخش و غرور آفرین گندم سرخه که چون سرخی یگانه و بی بدیل آتش می توانست کشاورزی رو به افول منطقه را نجات بخشد، و شهر توسعه نیافته و عقب نگاه داشته شده امان را در بلند ترین قله اقتدار و خوشبختی قرار دهد و به فراموشی سپرده شده است امروز باید گندم سرخه را دوباره زنده کنیم تا شهر عزیزمان دوباره زنده شود.

انتهای پیام/

 

نویسنده : محمد غفاری


برگشت به تلكس خبري